Մարի Պետրոսյանը․ ցավի, պայքարի և հաղթանակի մասին
Հայկական հեռուստադիտողի համար Մարի Պետրոսյանը երկար տարիներ հայտնի է եղել որպես թեթև, հումորային էությամբ դերասանուհի, որի խաղացած կերպարները հաճախ ժպիտ էին պարգևում մարդկանց։ Սակայն նրա իրական կյանքում տեղի ունեցած պատմությունը բացարձակ հակադրություն էր էկրանին ստեղծված ուրախ ու աշխույժ կերպարին։ Վերջին ամիսների ընթացքում Մարին միաժամանակ դարձավ ուժի խորհրդանիշ և հասարակական մեծ աղմուկի կենտրոն։ Նա որոշեց հրապարակայնացնել իր՝ տարիներ շարունակ իրեն ուղեկցած ցավը, բռնությունը և մտավոր ու ֆիզիկական տառապանքը, որը, ըստ նրա, ստացել էր նախկին ամուսնուց։
Մարիի ամենավերջին հարցազրույցը դարձավ շրջադարձային։ Նա ասաց բաներ, որոնց մասին երկար լռել էր՝ փորձելով ընտանիքը պահել, երեխաներին պաշտպանել և հասարակական քննադատությունից հեռու մնալ։ Սակայն լռությունը նրան օգնություն չէր բերել։ Ըստ Մարիի, տարիներ շարունակ ստացած վնասները հասել էր այն աստիճանի, որ մի քանի անգամ վտանգվ․ել էր իր կյանքը։ Նա պատմեց, որ եղել են դեպքեր, երբ փորձել են շնչահեղձ առնելու փորձ անել իրեն, երբ մազերից քաշելով գետնին են գցել, հարվածել, երբեմն այնքան ուժգին, որ ինքը նույնիսկ ցավ չէր զգում, միայն նկատում էր վիրահոսքը։ Սրանք ծանր խոսքեր էին՝ լի հիշողություններով, որոնք տասնյակ անգամ ավելի ցավոտ են, քան տեսանելի կադրը։
Նրա ներկայացրած նկարներն ու տեսանյութերը, որտեղ երևում էին կապտուկներ ու վնասվածքներ, սոցիալական ցանցերում մեծ ալիք բարձրացրին։ Սակայն այդ լուսանկարների համարձակ հրապարակումը դարձավ առաջին քայլը՝ դեպի ազատում, դեպի ինքնապաշտպանություն և դեպի նոր կյանք։
Հարցազրույցում դերասանուհին խոստովանեց, որ տեղի ունեցած ճնշումները չեն դադարել անգամ այն պարագայում, երբ դատական գործընթաց արդեն բացված էր։ Ըստ նրա՝ նախկին ամուսինը շարունակել էր ճնշումները, խոսքերով ու գործողություններով, որոնք ավելի էին խորացնում վախը։ Բայց այս ամենի հակառակ, նա ոտքի կանգնեց, դիմեց իրավապահներին, և ըստ իրեն՝ նրանց ճիշտ և արագ արձագանքն ապահովեց, որ իրավիճակը վերջապես դուրս գա վտանգավոր փուլից։ Նրա խոսքով՝ իրավապահ մարմինները ժամանակին միջամտեցին, արձանագրեցին ահազանգերը, բացեցին գործ և իրականացրեցին այն գործողությունները, որոնք իրեն վերջապես ապահովություն էին տալիս։
Մարին նաև խոսեց այն մասին, թե ինչպես էր այս ամբողջը ազդել իր հոգեկան վիճակի վրա։ Նա հիշեց, որ եղել են օրեր, երբ ուժ չի ունեցել անգամ ապրել։ Փակվել էր իր մեջ, մտածում էր՝ արդյոք որևէ մեկը կհավատա իրեն։ Նա ընդունեց, որ մեկ բուռ ուժ էր մնացել, իսկ այդ ուժը մնում էր միայն իր երեխաներից։
Հարցազրույցում Մարի Պետրոսյանը նաև անկեղծացավ՝ նշելով, որ հասարակական կարծիքը մեծ ազդեցություն է ունեցել իր վրա։ Նա վախենում էր քննադատություններից, վախենում էր մեղադրանքներից, վախենում էր, որ իրեն չեն հասկանա։ Բայց երբ սկսեց ստանալ մեծ աջակցության ալիք՝ կանանցից, մայրերից, նույնիսկ տղամարդկանցից, ովքեր սատարեցին նրան, Մարին հասկացավ, որ միայնակ չէ։
Այսօրվա դրությամբ նա արդեն բաժանված է ամուսնուց։ Դատավարությունն ընթանում է, և նա փորձում է վերականգնել կյանքի բնականոն ընթացքը՝ ոչ միայն ֆիզիկապես, այլ հատկապես հոգեպես։ Նրա նպատակն է՝ պահպանել իր անվտանգությունը, հոգալ երեխաների մասին և շարունակել աշխատել՝ չթողնելով, որ անցյալի ցավը ամբողջությամբ բացասական նշան թողնի իր ապագայում։
Մարի Պետրոսյանի այս պատմությունը հարվածեց հասարակությանը, որովհետև այն ցույց տվեց չտեսնված մի իրականություն, որը, ցավոք, շատերի կյանքում առկա է, բայց չի խոսվում։ Նրա քաջությունը՝ բարձրաձայնելու ապրածը, դարձավ օրինակ բազմաթիվ կանանց համար։ Նա ցույց տվեց, որ լռությունը երբեմն ոչ թե համբերություն է, այլ՝ վտանգ։ Իսկ խոսելը, որքան էլ դժվար լինի, կարող է փրկել կյանքեր։
Այսօր Մարին ոչ միայն պայքարող կին է, այլ նաև սիմվոլ՝ դեմ չլինելու, դիմանալու և հաղթելու մասին։ Նրա պատմությունը շարունակում է քննարկվել, զարգանալ և վերլուծվել, բայց ամենակարևորը՝ այն արդեն փոխել է շատերի ընկալումը ընտանեկան բռնության թեմայի շուրջ։ Մարին քայլ արեց, որը քչերը կարող են անել՝ նա դուրս եկավ մթության միջից և ցույց տվեց իր վերքերը, որպեսզի այլ մարդիկ չկորցնեն իրենց կյանքը լռության մեջ։
