Մի ամբողջ շաբաթից ավելի գործուղման մեջ լինելուց հետո ես ու ամուսինս՝ Դանիելը, որոշեցինք տուն
Մինչ օրս հիշում եմ այն երեկոն, երբ անտառի սովորական ձայները մի պահ անհետացան, և
Այդ օրը, երբ առաջին անգամ մտա մեծ համերգասրահի կուլիսներ, ինձ թվաց, թե հայտնվել եմ
Ավելի քան քառասուն տարի է, ինչ ապրում եմ նույն գյուղական տանը։ Ամեն առավոտ նույն
Արդեն վեց տարի էր, ինչ աշխատում էի քաղաքի հայտնի հյուրանոցներից մեկում՝ որպես մաքրուհի։ Ամեն
Մի սովորական թվացող երեկո ես տուն վերադարձա ավելի շուտ, քան միշտ։ Դրսից ամեն ինչ
Անունս Նարե է։ Այդ ժամանակ տասնյոթ տարեկան էի և արդեն երեք շաբաթ էր՝ դպրոց
Ամեն անգամ, երբ այցելում էի իմ ռեստորան, նախընտրում էի մտնել ոչ թե գլխավոր մուտքով,
Մինչ օրս հիշում եմ այն անձրևոտ երեկոն, երբ մեր փոքրիկ հացատան ապակիներին անձրևի կաթիլները
Այն օրը, երբ առաջին անգամ անցա ուղղիչ կենտրոնի դարպասներով, երկինքը նույնքան մռայլ էր, որքան