Խորեն Լևոնյանը՝ ՀՀ վաստակավոր արտիստ, բեմի և հեռուստաէկրանների ճանաչված ու սիրված դեմք, միշտ աչքի է ընկել ոչ միայն իր տաղանդով, այլ նաև խարիզմայով։ Սակայն նրա կյանքում միայն բեմական փայլը չէ, որ հուզում է մարդկանց. նույնքան հետաքրքիր է նաև դերասանի անձնական կյանքը։ Հունիսի 30-ին կայացած նրա հարսանիքից հետո հանրության ուշադրության կենտրոնում հայտնվեցին ոչ միայն նրա նոր ընտրյալը, այլ նաև՝ Խորենի նախորդ ամուսնություններից ծնված որդիները։
Խորեն Լևոնյանը եղել է ամուսնացած երկու անգամ։ Նրա առաջին կինն էր տաղանդավոր պարուհի Մերի Հովհաննիսյանը, իսկ երկրորդը՝ դերասանուհի և հաղորդավար Լիկա Մեսրոպյանը։ Այս երկու հարաբերություններից դերասանն ունի երկու որդի՝ Արմենը և Արամը։ Չնայած իր լեցուն գրաֆիկին և բազմաթիվ նախագծերին, Խորենը մեծ կարևորություն է տալիս հայրական դերին և հնարավոր ամեն ինչ անում է, որպեսզի իր տղաների կյանքում լինի ոչ միայն որպես ծնող, այլ՝ որպես ուղեկից, ընկեր և ներշնչման աղբյուր։
Արմեն՝ երաժշտությամբ ապրող հոգի
Խորեն Լևոնյանի ավագ որդին՝ Արմենը, ծնվել է 2010 թվականին։ Արմենը դեռ փոքր տարիքից է սիրել երաժշտությունը։ Նրա սիրո արմատները գալիս են մոր՝ Մերի Հովհաննիսյանի միջոցով, ով իր ողջ էությամբ արվեստի մարդ է։ Հայրը՝ լինելով բեմի ներկայացուցիչ, իսկ մայրը՝ բալետի, երեխան կարծես ներշնչվել է ծնողների տաղանդներից և ձևավորել իր յուրահատուկ ճանապարհը՝ երաժշտական։Արմենը նվագում է մի քանի երաժշտական գործիք, այդ թվում՝ դաշնամուր և թառ։ Նրա ուսուցիչները պատմում են, որ նա յուրահատուկ լսողություն ունի և հեշտությամբ ընկալում է բարդ մեղեդիները։ Բայց առավել ուշագրավ է այն, որ Արմենը ոչ միայն նվագում է, այլ նաև ստեղծագործում է։ Նա արդեն գրել է մի քանի փոքրիկ երաժշտական շարքեր՝ հիմնականում մելոդիաներ, որոնք արտահայտում են իր ներաշխարհը։
Դերասանը հաճախ նշում է, որ իրեն հիացնում է որդու նուրբ ու խորը զգացողություններով հագեցած երաժշտական ընկալումը։ «Արմենը ոչ միայն լսում է երաժշտությունը, այլ՝ ապրում այն», – ասում է Խորենը։ Դպրոցում ևս նա լավ առաջադիմություն ունի, հատկապես գրականության և արվեստի հետ կապված առարկաներում։ Նրա ապագա երազանքը՝ դառնալ կոմպոզիտոր և մի օր ստեղծել սեփական նվագախումբ, կարծես դառնում է ավելի ու ավելի իրատեսական։
Արամ՝ սպորտով ոգեշնչված տղան
Խորեն Լևոնյանի և Լիկա Մեսրոպյանի որդին՝ Արամը, ծնվել է 2014 թվականին։ Արամն իր բնավորությամբ միանգամայն տարբեր է Արմենից։ Եթե ավագ եղբայրը երաժշտության աշխարհում է, ապա Արամը ամբողջովին ընկղմված է սպորտի մեջ։ Նրա կիրքն է ֆուտբոլը։ Արամը մասնակցում է ֆուտբոլի խմբակային պարապմունքների և արդեն ունի մի քանի մրցանակ՝ մասնակցելով Երևանի մանկապատանեկան առաջնություններին։
Նրա մարզիչը նշում է, որ Արամն ունի ոչ միայն ֆիզիկական ուժ, այլև մեծ կամք և համառություն՝ յուրացնել մարզական տեխնիկաները։ Հաճախ նրա օրինակով ոգեշնչվում են նաև մյուս երեխաները։ Խորենը մի անգամ պատմել է, թե ինչպես Արամը մի անգամ ընկել էր խաղի ժամանակ, բայց ժպտալով շարունակել էր խաղալ՝ այդպիսով դառնալով թիմի սիրված անդամ։ «Արամը սովորեցրել է ինձ, որ համառությունն ավելի ուժեղ է, քան ցավը», – անկեղծանում է դերասանը։
Հայրիկի դերը՝ ամենակարևոր դերասանական խաղից առավել
Չնայած իր դերասանական վառ կարիերային, Խորեն Լևոնյանը հաճախ նշում է, որ ամենակարևոր և ամենավճռական դերը, որ երբևէ ունեցել է, դա հոր դերն է։ Նա իր ազատ ժամանակի մեծ մասը նվիրում է որդիներին։ Դուրս են գալիս միասին՝ զբոսանքի, գնում են թատրոն կամ պարզապես նստում են տանը՝ դիտելով կինոներ, որոնցից հետո ունենում են երկար քննարկումներ։ Արմենի հետ խոսում է Շոպենի ստեղծագործությունների մասին, իսկ Արամի հետ քննարկում է ֆուտբոլային խաղերի լավագույն պահերը։
Խորենն ունի յուրահատուկ մոտեցում։ Նա երբեք չի ստիպում որդիներին ընտրել այն ուղին, որը ինքն է ընտրել, այլ ընդհակառակը՝ փորձում է լինել ուղեկից՝ օգնելով բացահայտել նրանց ուժեղ կողմերը։ Նա հաճախ խոսում է ընտանիքի, սիրո, աշխատանքի և անձնական ջանքերի մասին՝ հասկացնելով տղաներին, որ հաղթանակները ոչ թե հեշտությամբ են գալիս, այլ համառությամբ։
Եզրակացություն՝ սեր, աջակցություն ու նվիրվածություն
Խորեն Լևոնյանի երկու որդիները՝ Արմենն ու Արամը, այսօր իրենց ճանապարհն են հարթում տարբեր ոլորտներում՝ արվեստի ու սպորտի։ Բայց նրանց մեջ կա մի կարևոր ընդհանրություն՝ ամուր ընտանեկան աջակցություն և սիրով լի դաստիարակություն։ Խորենը մեծացնում է ոչ միայն երկու որդի, այլ նաև ապագայի ինքնուրույն ու արժեքներով լի մարդկանց։ Իսկ իրենց հաջողությունները՝ երաժշտական ստեղծագործություններից մինչև ֆուտբոլային գոլերը, ոչ միայն հպարտություն են հայրիկի համար, այլ նաև՝ ապացույց, որ երբ ընտանիքն ամուր է, երեխաները՝ թևավոր են։
Այս պատմությունը ոչ միայն ցույց է տալիս ճանաչված դերասանի ընտանիքի լուսավոր կողմերը, այլ նաև հիշեցնում, որ նույնիսկ ամենաբազմազբաղ մարդը կարող է լինել հրաշալի հայր, եթե սրտով ապրում է այդ դերը։
