Այս օրը երկար ժամանակ կմնա ոչ միայն Գոռ Եփրեմյանի և Էլեն Հարությունյանի, այլ նաև նրանց ընտանիքների, մտերիմների ու երկրպագուների հիշողություններում։ Սիրո, ազնվության և խոր զգացմունքների հրաշքը միացրել է երկու հոգիների ճակատագրերը։ Եվ այսօր, երբ երկինքն անգամ կարծես ավելի լուսավոր է, երբ մայրաքաղաքի փողոցներում զգացվում է թեթև տոնականություն, Գոռն ու Էլենը սկսել են իրենց կյանքի ամենակարևոր ու խորհրդանշական ճանապարհը՝ ամուսնությունը։
Գոռ Եփրեմյանը, որին շատերը ճանաչում են իր ստեղծագործական ուղուց, մեղմ ու համեստ բնավորությունից, վերջին ամիսներին չի թաքցրել, որ Էլենը դարձել է իր կյանքի ամենավստահելի և ամենագեղեցիկ կողմը։ Իսկ Էլենը, ով իր կանացիությամբ, ջերմությամբ և ուժեղ բնավորությամբ տարիներ շարունակ պահել է իր ինքնատիպը, այսօր պարզապես փայլում էր։ Նրա դեմքին էր այն խաղաղությունը, որ ունենում են միայն անկեղծորեն սիրող մարդիկ։
Առավոտյան դեռ լուսաբացին Էլենի տան շուրջը տիրում էր անհամբեր հուզմունք։ Ընտանիքի կանայք զբաղված էին վերջին պատրաստություններով․ շորի յուրաքանչյուր ծալքը, յուրաքանչյուր փոքրիկ աքսեսուար ընտրվում էր հատուկ ուշադրությամբ։ Էլենի կերպարը հրաշալի էր՝ նուրբ, փափուկ գծերով շոր, որը հիանալի շեշտում էր նրա գեղեցկությունն ու բնատուր վայելչությունը։ Մազերը՝ մեղմ ալիքներով, դիմահարդարումը՝ բնական ու շեշտված՝ ճիշտ այնքան, որքան պետք է հարսն当天 բացառիկ փայլ ունենա։
Գոռը, թեև սովոր է տեսախցիկների ուշադրությանը, այսօր զգում էր բոլորովին այլ հուզմունք։ Նա մի քանի անգամ դուրս եկավ տան բակ, մեկ անգամ էլ նորից բարձրացավ վերև՝ համոզվելու, որ մատանիները իր տեղում են։ Մոտ կանգնած ընկերներն ու հարազատները փորձում էին հումորով հանգստացնել նրան, բայց բոլորի աչքերում տեսանելի էր ընկերական հպարտությունն ու ուրախությունը, որ իրենց սիրելի Գոռը սկսում է կյանքի նոր, ավելի հասուն ու պատասխանատու փուլ։
Երբ եկավ հանդիպման պահը, և Գոռը առաջին անգամ տեսավ Էլենին հարսի շորով, մի պահ նրանց շուրջը ամեն ինչ կարծես կանգ առավ։ Այդ նյարդային ու միաժամանակ անսահման երջանիկ ժպիտները, փոքրիկ սեղմված ձեռքերը, աչքերի խորքը թափանցող զգացմունքները—they said everything. Երկուսն էլ գիտեին՝ այս պահից սկսվում է այն օրը, որի մասին երկար էին երազել։
Հարսանեկան արարողությունը ընտրվել էր բացօթյա, գեղեցիկ ձևավորմամբ մի վայրում։ Ծաղիկների բույրը, մեղմ երաժշտությունը, հյուրերի ժպիտները, և ամենակարևորը՝ Գոռի ու Էլենի ներքին խաղաղությունն ու վստահությունը—բոլորը միասին ստեղծում էին իսկական հեքիաթային մթնոլորտ։ Մեկը մյուսի ձեռքը բռնած՝ նրանք քայլեցին դեպի հարազատների առաջ կառուցված կամարը, որը զարդարված էր սպիտակ ու վարդագույն ծաղիկներով։ Ամեն քայլը կարծես նոր խոստում էր, նոր շունչ, նոր սկիզբ։
Պսակադրության պահին Էլենը մի պահ չկարողացավ զսպել հուզմունքը։ Նրա աչքերում փայլող արցունքը ոչ թե տխրություն էր, այլ մեծ երջանկություն։ Գոռը, ձեռքը ձեռքերին սեղմելով, նրբորեն ժպտաց նրան՝ կարծես ասելով, որ այս ճանապարհին երբեք միայնակ չի լինելու։ Կոմերային երաժշտական խմբի մեղմ կատարումը հանգստացնում էր բոլորի սրտերը, իսկ տեսախցիկները ֆիքսում էին յուրաքանչյուր կարևոր պահ՝ հենց այն բացառիկ տեսանյութը, որը հետագայում կդառնա նրանց ընտանեկան պատմության ամենաթանկ պահերից։
Հյուրասիրության սրահը ընտրած էին ճաշակով՝ ոչ չափազանց շքեղ, բայց անչափ ոճային։Հնչեցին գեղեցիկ կենացներ, հուզիչ խոսքեր, գեղեցիկ հիշողություններ։ Գոռը և Էլենը մի քանի անգամ բարձրացան պարահրապարակ՝ իրենց առաջին ամուսնական պարից մինչև անզուգական հայկական պարեր։
Այսօր նրանք ոչ միայն ամուսնացան, այլև նոր ընտանիք հիմնել։ Երկուսով՝ մեկ հոգով։ Եվ այս բացառիկ օրը՝ լուսանկարներով, տեսանյութերով և հազարավոր դրական զգացողություններով, դեռ երկար կպահպանի իր պայծառությունը։
Եթե ցանկանում եք տեսնել այս հեքիաթային օրվա ամենահուզիչ կադրերը, դիտեք բացառիկ տեսանյութը․ այն լի է սիրով, ջերմությամբ ու գեղեցկությամբ՝ ճիշտ այնպես, ինչպես Գոռի և Էլենի նորաստեղծ ընտանիքը։
