Վերջին երկու տարում այնքնա հերոսացած որդիներ ունեցավ Մայր Հայաստանը։ Որքան էլ հպարտ լինենք նման տղաներով, եղբայրներով, հայրերով, միևնույնն է մեզ նրանք կենդանի էին հարկավոր։
Էդգար Ալեքսանյանը, ով կապիտան է, պատմել է, որ Հադրութում հանդիպել է քառասունչորսօրյա պատերազմի զոհերից՝ Էդգար Մհերյանի մասին։ Հերոսը «Գարեգին Նժդեհ» շքանշանակիր է։ «Իմ հալալ եղբայրը չէր, բայց հալալ եղբոր պես է եղել»,- ասում է կապիտանը, ով ընկերացել էր Էդգարի հետ։
18 տարեկան Էդգարը, վտանգելով սեփական կյանքը, փրկել է իր ընկերներին: Իսկ ինքը պայթել մեքենայի մեջ… Հերոսը Երևանից է։ Նա ընդամենը երեք ամսվա զինծառայող է եղել։
Պատերազմի ողջ ընթացքում արիաբար մասնակցել է մի շարք թեժ մարտերի, ճիշտ հաշվարկի շնորհիվ կարողացել է ոչնչացնել թշնամուն և փրկել շրջափակման մեջ հայտնված տասնմեկ հոգու կյանք:
Էդգարը մարտեր է մղել Արցախի տարբեր ուղղություններով՝ Ջրական, Վարանդա, Հադրութ, Կարմիր Շուկա, իսկ վերջին կետը եղել է Մարտունու շրջանի Քերթ գյուղը։ Հիշատակդ հավերժ, քաջ հերոս․․․
