Ծիրանը Հայաստանը խորհրդանշող միրգ է, որից ասես հայկականություն է բուրում։ Մեր երկրում այն պաշտելի միրգ է։ Մենք ունեցել ենք Ծիրանէ հայոց թագուհի, ով Վանի թագավոր Էրիմենայի կինն էր։
Էրիմենան կառավարել է մոտ Ք.ա. 620֊610 թթ.։ Մինչև ամուսնանալը Ծիրանէի անունը Մաճանույշ էր, որից նա հրաժարվել է ամուսնու պատվերով, քանի որ, ըստ ավանդույթի՝ արքունիքում տիկնանց տիկինը պետք է հրաժարվեր հայրական տնից բերած անունից։
Ամուսնությունից հետո թագավորն ասել էր նրան, որ այսուհետ թագավորական ցեղին վայել անունով պիտի կոչվի և այդ անունն էր՝ Ծիրանէ։
Իսկ թե ինչո՞ւ Ծիրանէ, արքան բացատրել էր, որ աստվածները սնվում են ծիրանով , այդ մրգի հյութով և օծելով թագուհուն այդ անվամբ՝ թագավորը ցանկացել է, որ հայոց թագուհին հավերժ նրան պարգևի արքայական ծիրանաբույրը։
Այս զրույցը մեզ է հասել Վան քաղաքի մոտ ընկած ժայռերից մեկի վրա թողնված արձանագրության շնորհիվ։ Արձանագրությունը 1916 թվականից հետո վերացվել է։
