Երգչուհի 🎤 Տաթև Ասատրյանը «Tete a Tete» հաղորդման ընթացքում անկեղծորեն պատմել է կյանքի ամենածանր շրջանի մասին։ Նրա խոսքերը շատերին հուզել են 😢, հատկապես այն պահը, երբ նա հիշել է տարիները, երբ միաժամանակ սովորում էր 📚 և խնամում հիվանդ մայրիկին՝ 🤱առանց հարազատների աջակցության։ Այն, ինչ Տաթևն ասել է այդ պահին, ստիպեց բոլորին հուզվել․․․
Տաթևը նաև խոսել է մենակության 😔, ցավի, բայց նաև ներքին ուժի 💪 մասին՝ նշելով, որ այդ փորձությունը նրան դարձրել է ավելի տոկուն և հասուն մարդ։ Երգչուհին այսօր իր մոր հիշատակը պահում է յուրաքանչյուր երգում 🎶՝ որպես ոգեշնչման և սիրո աղբյուր։ ❤️
Հայ երգչուհի Տաթև Ասատրյանը «Tete a Tete» հաղորդման ընթացքում անկեղծ զրույց է ունեցել իր անցած կյանքի ամենածանր շրջանի մասին։ Նրա պատմությունը ոչ միայն ցավալի է, այլև՝ ոգեշնչող։ Այն պատմություն է սիրո, նվիրվածության, մենակության և ինքնակերտ ուժի մասին։
Տաթևը խոստովանում է, որ կյանքի որոշ փուլերում իրեն ամբողջությամբ մենակ է զգացել․ «Ցերեկները սովորում էի, գիշերներն էլ մայրիկիս էի խնամում։ Հարազատներից ոչ ոք կողքիս չէր»։ Այս մի նախադասության մեջ ամփոփված է տարիներ շարունակ կուտակված հոգնածությունը, հոգատարությունը և ներքին տոկունությունը։ Երգչուհին խոսում է առանց ձևականությունների՝ բացահայտելով իր մանկության ցավալի կողմը, որը նրան ստիպել է վաղ հասակում մեծանալ և դառնալ ինքնուրույն մարդ։
«Այդ տարիքում ուրիշները երազում էին, իսկ ես պարզապես փորձում էի դիմանալ ու գոյատևել»,– անկեղծ ասում է նա։ Այս խոսքերով Տաթևը պատկերում է այն սերունդը, որ ստիպված էր արագ հասունանալ և առօրյա մարտահրավերների դեմ կանգնել՝ և՛ նյութական, և՛ հոգեբանական ծանրաբեռնվածությամբ։
Տաթևի պատմության ամենահուզիչ մասը մոր կորստին է վերաբերում։ Նա պատմում է, թե որքան ծանր էր այդ օրը՝ այն պահը, երբ հասկացել է, որ այլևս մոր ձեռքից չի բռնի։ «Ես կորցրի ոչ միայն մորս, այլև իմ մանկությունը»,– նշում է նա։ Բայց այդ կորուստը նաև նրան դարձրել է ուժեղ, ավելացրել է կյանքի հանդեպ երախտագիտությունը։
Երգչուհին ասում է, որ ամեն ցավից հետո ինքը միշտ փորձել է դաս քաղել՝ ոչ թե փակվել, այլ բացվել կյանքի առաջ։ Նրա խոսքով՝ մայրը իր մեջ խորապես արմատավորել էր աշխատասիրության և անկեղծության գաղափարը։ «Մայրս ասում էր՝ ինչ էլ անես, անիր սիրով։ Ես հիմա հասկանում եմ՝ այդ խոսքերն իմ կյանքի ուղեցույցն են դարձել»,– պատմում է Տաթևը։
Հարցազրույցի ընթացքում Տաթևը նաև խոսում է իր բնավորության ձևավորման մասին։ Նա ասում է, որ երբ չունես աջակցություն, սովորում ես ապավինել միայն քեզ։ Այդ ինքնավստահությունը, որն այսօր շատերն են նկատում նրա մեջ, ծնվել է հենց այն տարիներին, երբ նա ստիպված էր ամեն ինչ անել միայնակ՝ և՛ սովորել, և՛ խնամել մորը, և՛ պայքարել ամենօրյա դժվարությունների դեմ։
Տաթևի պատմությունը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ ամենածանր փորձությունները կարող են դառնալ կենսական էներգիայի աղբյուր։ Նրա խոսքերը միայն հիշողություններ չեն, այլ ուղեցույց են նրանց համար, ովքեր առջև են կանգնում մենակության ու դժվարությունների։
