Հասարակություն
Երբ մեր որդին ծնվեց, մեր փոքրիկ բնակարանը կարծես ուրիշ շունչ ստացավ։ Տունը նույնն էր՝
Այդ երեկոն մինչև հիմա չեմ մոռանում։ Գյուղը անսովոր լուռ էր, կարծես ամեն պատուհան, ամեն
Երբ աղջիկս՝ Լիորան, ծնվեց, հիվանդասենյակում մի պահ տարօրինակ լռություն տիրեց, և այդ լռությունը տարիներ
Թագավորը երկար տարիներ իր դստեր դեմքը թաքցրել էր երկաթե դիմակի տակ՝ ոչ թե որովհետև
Օդանավակայանի բազմամարդ սրահում մի ծեր տղամարդ նստած էր պատուհանի մոտ ու կարծես չէր լսում
Այդ անձրևոտ հինգշաբթի երեկոն մինչև հիմա ապրում է իմ հիշողության մեջ։ Երբեմն թվում է՝
Աղջիկն ընդամենը մի քանի մետաղադրամ ուներ, բայց հենց այդ փոքրիկ ձայնն էր, որ փոխեց
Զինվորական երկար ծառայությունից հետո վերջապես կանգնած էի մեր տան փողոցի սկզբում։ Ճամպրուկս ձեռքումս էր,
Արամը շատ չէր խոսում։ Նա այն մարդկանցից էր, ովքեր ավելի շատ լսում են, քան
Շունը չէր հեռանում մեքենայի բեռնախցիկից… իսկ ներսում եղածը հուզեց բոլորին 🐾 Այդ օրը քաղաքային