Սոնա Ռուբենյանի «Արևի Սրտում» երգը ժամանակակից հայկական երաժշտության այն գործերից է, որը միավորում է նրբազգացություն, խորքային զգացմունք և ազգային մտածողություն։ Այն պարզապես երաժշտական ստեղծագործություն չէ, այլ հոգեվիճակ, ներքին ճանապարհորդություն, որտեղ լսողը կարող է գտնել սեփական զգացումների արտացոլանքը։ Երգը իր մեղեդու, խոսքերի և կատարման ամբողջականությամբ ստեղծում է ջերմ, լուսավոր, միաժամանակ նաև խոհուն մթնոլորտ, որը երկար ժամանակ մնում է լսողի հիշողության մեջ։
Երգի վերնագիրը՝ «Արևի Սրտում», արդեն իսկ խոսում է լույսի, ջերմության և կյանքի մասին։ Արևը հայկական մշակույթում միշտ ունեցել է խորհրդանշական նշանակություն՝ որպես կյանքի աղբյուր, հույսի, հավերժության և վերածննդի խորհրդանիշ։ «Արևի սիրտը» կարող ենք ընկալել որպես այն կենտրոնը, որտեղ ծնվում են զգացմունքները, որտեղից սկիզբ է առնում սերը, հավատը և ներշնչանքը։ Երգի գաղափարական առանցքում հենց այս լույսն է՝ ներքին արևը, որը մարդը փորձում է պահպանել իր հոգում՝ անկախ արտաքին դժվարություններից։
Խոսքային առումով երգը առանձնանում է իր պոետիկ պարզությամբ։ Տեքստը ծանրաբեռնված չէ բարդ արտահայտություններով, սակայն յուրաքանչյուր տող կրում է խոր իմաստ։ Սերը այստեղ ներկայացվում է ոչ թե աղմկոտ կրքի, այլ լուռ, խոր ու հավերժ զգացողության տեսքով։ Դա այն սերն է, որը չի պահանջում բարձրաձայն խոստովանություններ, այլ ապրում է հայացքների, սպասման և ներքին խաղաղության մեջ։ Երգի խոսքերը լսողին հրավիրում են դանդաղել, զգալ, լսել սեփական սրտի ձայնը։
Սոնա Ռուբենյանի կատարումը երգին հաղորդում է առանձնահատուկ անկեղծություն։ Նրա ձայնը մեղմ է, բայց միևնույն ժամանակ ուժեղ՝ լի զգացմունքային խորությամբ։ Սոնան չի փորձում ցուցադրել վոկալային բարդ հնարքներ, այլ կենտրոնանում է պատմությունը փոխանցելու վրա։ Նրա յուրաքանչյուր հնչյուն թվում է անկեղծ խոստովանություն, որը գալիս է հենց սրտից։ Այդ անկեղծությունն է, որ երգը դարձնում է վստահելի և հոգեհարազատ շատերի համար։
Երաժշտական ձևավորման մեջ «Արևի Սրտում»-ը պահպանել է ժամանակակից փոփ-բալլադի կառուցվածքը, սակայն ունի նաև ազգային երանգներ։ Մեղեդին հոսուն է, հանգիստ, առանց կտրուկ անցումների, ինչը թույլ է տալիս լսողին ամբողջությամբ ներծծվել երգի մթնոլորտի մեջ։ Երաժշտությունը չի գերակշռում խոսքերի նկատմամբ, այլ ուղեկցում է դրանց՝ ընդգծելով զգացմունքային պահերը։ Այդ ներդաշնակությունն է, որ ստեղծում է ամբողջական, ավարտուն գործ։
Երգի կարևոր առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ այն կարող է տարբեր կերպ ընկալվել տարբեր մարդկանց կողմից։ Ոմանց համար դա սիրային երգ է՝ նվիրված սիրելի մարդուն, մյուսների համար՝ կյանքի, հույսի կամ անգամ ինքնաճանաչման մասին պատմություն։ «Արևի սրտում լինելը» կարելի է մեկնաբանել որպես սեփական խաղաղության մեջ գտնվել, սեփական արժեքները հասկանալ և ընդունել։ Այդ բազմաշերտությունն է, որ երգը դարձնում է ունիվերսալ և ժամանակից անկախ։
Տեսահոլովակը (եթե դիտարկենք նաև այդ բաղադրիչը) լրացնում է երգի գաղափարական շերտը։ Լուսավոր գույները, մեղմ կադրերը և բնական շարժումները ընդգծում են երգի ներքին ջերմությունը։ Այստեղ ևս չկա ավելորդ դրամատիզմ կամ ճոխություն․ ամեն ինչ կառուցված է պարզության և զգացմունքային հավասարակշռության վրա։ Տեսողական լուծումները նպաստում են, որ երգը ընկալվի որպես հանգստացնող, բուժիչ մի պատմություն։
«Արևի Սրտում» երգը կարելի է համարել Սոնա Ռուբենյանի ստեղծագործական ուղու կարևոր դրվագներից մեկը։ Այն ցույց է տալիս նրա կարողությունը ոչ միայն գեղեցիկ երգելու, այլ նաև զգացմունք փոխանցելու, պատմություն պատմելու երաժշտության միջոցով։ Սոնան ներկայանում է որպես կատարող, որը հասկանում է իր լսարանին և կարողանում է խոսել նրա հոգուն հասկանալի լեզվով։
Երգը նաև կարևոր տեղ ունի ժամանակակից հայկական երաժշտական դաշտում, քանի որ այն հեռու է աղմկոտ, արագ մոռացվող հիթերից։ Այն ստեղծված է ավելի խոր լսելու, զգալու և վերապրելու համար։ Նման երգերը հաճախ չեն սպառվում առաջին լսումով․ յուրաքանչյուր նոր ունկնդրում բացահայտվում է նոր զգացում, նոր ենթատեքստ։
Ամփոփելով կարելի է ասել, որ «Արևի Սրտում»-ը երգ է լույսի մասին՝ ներքին ու արտաքին։ Այն հիշեցնում է, որ անկախ կյանքի դժվարություններից, մարդը կարող է իր ներսում պահել արևի մի փոքրիկ մաս՝ որպես հույս, սեր և հավատ։ Սոնա Ռուբենյանի անկեղծ կատարումը, երգի նուրբ խոսքերը և մեղեդային ներդաշնակությունը միասին ստեղծում են մի ստեղծագործություն, որը խոսում է սրտից սիրտ։ Դա այն երգերից է, որոնք ոչ միայն լսվում են, այլ ապրում են մարդու ներսում՝ երկար ժամանակ շարունակ։
