Դերասան Լևոն Մկրտչյանը հերթական անգամ ապացուցեց, որ արվեստը միայն բեմով ու էկրանով չի սահմանափակվում։ Նրա կյանքում դերասանական հաջողություններին զուգահեռ միշտ եղել է մեկ այլ կարևոր գիծ՝ մարդասիրությունը։ Այս օրերին նա այցելեց Շիրակի մարզի Ամասիա համայնքի Արեգնադեմ գյուղ՝ անձամբ հանդիպելու մի ընտանիքի, որի փոքրիկ տղան՝ Լևոնը, պատրաստվում է առաջիկա վիրահատության։ Այդ այցը պարզապես ձևական քայլ չէր․ դա մարդկային ջերմության, կարեկցանքի և պատասխանատվության իրական դրսևորում էր։
Լևոն Մկրտչյանը տարիներ շարունակ սիրվել է իր դերերով՝ թե՛ դրամատիկական, թե՛ հումորային ժանրերում։ Նա կարողանում է էկրանին փոխանցել անկեղծ զգացմունքներ, կերպարներին տալ խորություն ու իրականություն։ Սակայն նրա իրական ուժը երևում է այն ժամանակ, երբ նա դուրս է գալիս տեսախցիկների առաջադրված սցենարից և ապրում է իրական կյանքում՝ որպես մարդ։ Արեգնադեմ կատարած այցը հենց այդպիսի պահ էր։
Գյուղ հասնելուն պես դերասանը նախ հանդիպեց ընտանիքին՝ զրուցեց ծնողների հետ, հետաքրքրվեց փոքրիկի առողջական վիճակով, բժշկական ընթացակարգերով և առաջիկա քայլերով։ Նա ոչ միայն նվերներ փոխանցեց, այլև իր խոսքով՝ «փոքրիկ աջակցություն», որը կօգնի վիրահատության կազմակերպմանը։ Սակայն ընտանիքի համար ամենամեծ նվերը ֆինանսականը չէր․ դա այն ուշադրությունն ու հոգատարությունն էր, որ նրանք զգացին։ Երբ հանրային դեմքը գալիս է քո տուն, նստում է քո սեղանի շուրջ, լսում է քո պատմությունը և սրտացավ խոսքեր ասում, դա տալիս է հույս։
Տեսանյութում, որը դերասանը հրապարակել է, նա հորդորում է հանրությանը միանալ օգնությանը։ Նրա խոսքը պարզ էր ու անմիջական՝ յուրաքանչյուր մարդ, իր հնարավորության սահմաններում, կարող է դառնալ փոփոխության մի մասնիկ։ Նա չի փորձում մեծ խոստումներ տալ կամ հուզական ճնշում գործադրել։ Փոխարենը՝ խոսում է հանգիստ, մարդկային տոնով՝ ընդգծելով, որ միասին մենք կարող ենք շատ ավելի մեծ ուժ լինել։
Լևոն Մկրտչյանի այս քայլը առանձնահատուկ է նաև այն պատճառով, որ այն արվում է առանց ցուցադրական շքեղության։ Գյուղի համեստ տան մեջ, առանց բեմական լույսերի, նա պարզապես մարդ էր՝ կողքին կանգնած մեկ այլ մարդու։ Դա այն պահերից է, երբ հանրային ճանաչումը դառնում է գործիք՝ օգնելու համար։ Շատ հաճախ հայտնի մարդիկ սահմանափակվում են սոցիալական ցանցերում գրառումներով, սակայն Լևոնը ընտրեց գնալ, հանդիպել, տեսնել աչք առ աչք։
Դերասանի գործունեությունը տարիների ընթացքում բազմազան է եղել։ Նա մարմնավորել է տարբեր կերպարներ՝ ուժեղ, խոցելի, պայքարող, սիրող։ Հենց այդ բազմազանությունն էլ նրան դարձրել է սիրված։ Սակայն իրական կյանքում նրա կերպարը միատարր է՝ նա փորձում է լինել աջակցող, հասանելի և պատասխանատու։ Այս այցը ցույց տվեց, որ նրա համար հանրային հեղինակությունը ոչ թե միայն փառքի աղբյուր է, այլ նաև պարտավորություն։
Արեգնադեմ գյուղում անցկացրած ժամանակը, ըստ ականատեսների, անցել է ջերմ մթնոլորտում։ Փոքրիկ Լևոնը, չնայած առողջական դժվարություններին, ժպտացել է դերասանի ներկայությունից։ Այդ ժպիտը, հավանաբար, ամենամեծ գնահատականն էր։ Երբ երեխան, ով պատրաստվում է բարդ վիրահատության, կարողանում է մի պահ մոռանալ իր վախերի մասին և ուրախանալ, դա արդեն հաղթանակ է։
Լևոն Մկրտչյանի մարդասիրական քայլերը նորություն չեն նրա շրջապատի համար։ Նա հաճախ է աջակցում տարբեր նախաձեռնությունների, սակայն միշտ չէ, որ այդ մասին բարձրաձայնվում է։ Այս դեպքում հրապարակայնությունը նպատակ ուներ ոչ թե անձնական գովազդի, այլ հանրային համախմբման։ Նրա կոչը՝ միանալ օգնությանը, հնչեց անկեղծ ու համոզիչ։ Նա հիշեցրեց, որ յուրաքանչյուր դրամ, յուրաքանչյուր տարածված տեղեկատվություն կարող է նշանակություն ունենալ։
Հայ հասարակությունում արվեստագետների դերը միշտ կարևոր է եղել։ Նրանք ոչ միայն ստեղծագործում են, այլև ձևավորում են արժեքներ։ Երբ հանրային սիրելի դերասանը հանդես է գալիս նման նախաձեռնությամբ, դա ազդակ է շատերի համար։ Դա ցույց է տալիս, որ հաջողությունը կարող է համադրվել պատասխանատվության հետ։ Լևոն Մկրտչյանը հենց այդ օրինակներից է։
Այս պատմությունը նաև հիշեցում է, որ յուրաքանչյուր ընտանիք կարող է հայտնվել դժվար իրավիճակում։ Առողջական խնդիրները չեն ընտրում սոցիալական կարգավիճակ կամ բնակության վայր։ Սակայն համախմբվածությունը կարող է փոխել իրավիճակը։ Դերասանի այցը դարձավ կամուրջ՝ գյուղի համեստ տան և լայն հանրության միջև։ Այդ կամուրջը կառուցվեց ոչ թե աղմուկով, այլ սրտի ձայնով։
Լևոն Մկրտչյանի մեծ սիրտը հաճախ է նշվում նրա մասին խոսելիս։ Սակայն «մեծ սիրտ» արտահայտությունը այստեղ պարզապես գեղեցիկ ձևակերպում չէ։ Դա վերաբերմունք է, որն արտահայտվում է կոնկրետ գործողություններով։ Գնալ հեռավոր գյուղ, ժամանակ հատկացնել, լսել, աջակցել և հանրությանը կոչ անել՝ դա պահանջում է ոչ միայն ցանկություն, այլև ներքին պատրաստակամություն։
Նրա մարդասիրական վերաբերմունքը նրան դարձնում է ավելի սիրելի ու հարգված հանրության աչքում։ Բայց ամենակարևորը՝ նա դառնում է օրինակ երիտասարդների համար։ Երբ երիտասարդ դերասանները կամ պարզապես երիտասարդ մարդիկ տեսնում են, որ հաջողությունը կարելի է օգտագործել բարի նպատակների համար, դա ձևավորում է մտածողություն։ Այդպես արվեստը դուրս է գալիս բեմից և դառնում կյանքի մաս։
Ամփոփելով՝ կարելի է ասել, որ Լևոն Մկրտչյանի Արեգնադեմ կատարած այցը փոքր քայլ էր մեծ ճանապարհի վրա։ Փոքր՝ որովհետև մեկ ընտանիքի օգնություն էր, մեծ՝ որովհետև այն կարող է ոգեշնչել շատերին։ Նրա այս նախաձեռնությունը ցույց տվեց, որ իսկական արժեքները մնում են անփոփոխ՝ մարդասիրություն, կարեկցանք, համախմբվածություն։ Եվ հենց այդ արժեքներն են, որ նրան դարձնում են ոչ միայն հաջողակ դերասան, այլև իսկապես մեծ մարդ հանրության աչքում։
