Լևոնի ստեղծագործական ճանապարհը սկսվել էր երիտասարդ տարիքից։ Նա դեռ ուսանողական տարիներին աչքի էր ընկնում իր արտահայտիչ խաղով, բնական տաղանդով և դերասանական խոր զգացողությամբ։ Դասախոսները հաճախ էին նշում, որ նա ունի այն հազվադեպ ունակությունը, որով դերասանը կարողանում է ոչ միայն խաղալ, այլ ապրել յուրաքանչյուր կերպարը։ Հենց այս հատկանիշն էլ դարձավ նրա ապագա հաջողությունների հիմքը։
Բեմում Լևոնը միշտ ներկայանում էր լիարժեք կերպով։ Նրա խաղը երբեք մակերեսային չէր։ Կինոյում և հեռուստատեսությունում ևս Լևոնը ստեղծել էր հիշվող կերպարներ։ Նրա մասնակցությամբ նախագծերը հաճախ էին դիտվում մեծ հետաքրքրությամբ, իսկ կերպարները երկար ժամանակ մնում էին հանդիսատեսի հիշողության մեջ։ Նա երբեք չէր ընտրում հեշտ ճանապարհը․ միշտ փորձում էր գտնել այնպիսի դերեր, որոնք պահանջում էին ներքին աշխատանք, հոգեբանական խորություն և իրական ապրումներ։ Հենց այդ պատճառով էլ նրա ստեղծած կերպարները երբեք չէին թվում արհեստական կամ ձևական։
Բացի մասնագիտական հաջողություններից, Լևոնը հայտնի էր նաև իր մարդկային որակներով։ Նա համեստ էր, հավասարակշռված և միշտ պատրաստ էր աջակցել երիտասարդ դերասաններին։ Շատերը հիշում են, թե ինչպես էր նա ժամանակ հատկացնում սկսնակներին՝ խորհուրդներ տալու, նրանց հետ փորձեր անելու կամ պարզապես խոսելու արվեստի մասին։ Նրա համար դերասանությունը միայն աշխատանք չէր, այլ կյանքի ձև, մտածողություն և աշխարհընկալում։
Ընկերները հաճախ են պատմում, որ Լևոնը առանձնանում էր նաև իր հումորով։ Չնայած իր խոր և լուրջ կերպարներին, իրական կյանքում նա կարողանում էր թեթևացնել մթնոլորտը, ժպիտ պարգևել շրջապատին և ստեղծել ջերմ միջավայր։ Նրա ներկայությունը միշտ զգացվում էր՝ նույնիսկ առանց խոսքերի։
Վերջին ամիսները նրա համար լի էին փորձություններով։ Սակայն նույնիսկ այդ ընթացքում նա պահպանում էր իր ներքին ուժը և արժանապատվությունը։ Նրան ճանաչողները նշում են, որ նա մինչև վերջ մնաց նույն մարդը՝ ուժեղ, հանգիստ և հավատով լի։ Նրա այս վերաբերմունքը ևս դարձավ օրինակ շատերի համար՝ թե ինչպես կարելի է դիմակայել կյանքի ամենաբարդ փուլերին՝ պահպանելով մարդկային արժեքները։
Այսօր, երբ ընկերներն ու հարազատները հավաքվել են՝ իրենց հարգանքի վերջին տուրքը մատուցելու, հիշողությունները լցնում են տարածքը։ Յուրաքանչյուր պատմություն, յուրաքանչյուր հիշողություն կարծես վերակենդանացնում է նրա ներկայությունը։ Ոմանք հիշում են նրա առաջին քայլերը բեմում, մյուսները՝ հաջողված դերերը, իսկ շատերը՝ պարզապես նրա հետ անցկացրած ջերմ պահերը։
Լևոնի թողած ժառանգությունը միայն դերերով չի սահմանափակվում։ Նա իր հետ թողել է նաև այն արժեքները, որոնք փոխանցում էր իր աշխատանքով և կյանքով։ Նրա օրինակով շատերը սովորեցին գնահատել արվեստը, լինել նվիրված իրենց գործին և պահպանել մարդկային պարզությունը՝ անկախ հաջողություններից։
Այսօր նրա անունը հնչում է ոչ միայն որպես դերասանի, այլ որպես մարդու, ով կարողացավ իր հետք թողնել մարդկանց սրտերում։ Եվ թեև նրա ֆիզիկական ներկայությունն այլևս չի լրացնում բեմը կամ էկրանը, նրա ստեղծած կերպարները շարունակում են ապրել՝ հիշեցնելով նրա տաղանդի և անձի մասին։
Ժամանակը կանցնի, նոր դերասաններ կգան, նոր ներկայացումներ ու ֆիլմեր կստեղծվեն, սակայն Լևոնի ստեղծածը կմնա որպես մի հատված հայկական մշակույթի պատմության մեջ։ Նրա անունը կհիշվի այն մարդկանց կողմից, ովքեր գնահատում են անկեղծ արվեստը և իրական նվիրվածությունը։
Այս օրը լի է տխրությամբ, բայց նաև երախտագիտությամբ։ Երախտագիտություն՝ այն ամենի համար, ինչ նա տվել է բեմին, հանդիսատեսին և իր շրջապատին։ Եվ այդ հիշողությունները, այդ պատմությունները կշարունակեն ապրել՝ փոխանցվելով սերունդներին, ինչպես մի լուռ, բայց ուժեղ հիշեցում այն մասին, թե ինչ մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ մեկ մարդու կյանքը մյուսների վրա։
