ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ
Ավելի քան քառասուն տարի է, ինչ ապրում եմ նույն գյուղական տանը։ Ամեն առավոտ նույն
Արդեն վեց տարի էր, ինչ աշխատում էի քաղաքի հայտնի հյուրանոցներից մեկում՝ որպես մաքրուհի։ Ամեն
Մի սովորական թվացող երեկո ես տուն վերադարձա ավելի շուտ, քան միշտ։ Դրսից ամեն ինչ
Անունս Նարե է։ Այդ ժամանակ տասնյոթ տարեկան էի և արդեն երեք շաբաթ էր՝ դպրոց
Ամեն անգամ, երբ այցելում էի իմ ռեստորան, նախընտրում էի մտնել ոչ թե գլխավոր մուտքով,
Մինչ օրս հիշում եմ այն անձրևոտ երեկոն, երբ մեր փոքրիկ հացատան ապակիներին անձրևի կաթիլները
Այն օրը, երբ առաջին անգամ անցա ուղղիչ կենտրոնի դարպասներով, երկինքը նույնքան մռայլ էր, որքան
⚖️ Քսանվեց տարի նույն դատարանի դահլիճ մտնելուց հետո ես համոզված էի, որ ամենամեծ ճշմարտությունը
Անձրևը սկսվել էր դեռ մայրամուտից և չէր դադարում՝ դատարկ փողոցները ծածկելով փայլուն արտացոլանքներով։ Պատրաստվում
Դուռը բացելուն պես լսեցի որդուս մեղմ լացը։ Այդ ձայնը միշտ ժպիտ էր բերում դեմքիս,