ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ
Երբ առաջին անգամ լսեցի երկու փոքրիկ սրտերի զարկերը, ինձ թվաց՝ աշխարհը մի պահ կանգ
Ես դեռ հիշում եմ այն առավոտը, երբ աղջիկս ծնվեց։ Բժշկական սենյակը լույսով էր լցված,
Մեզ ասացին, որ մեր փոքրիկները միշտ միասին են լինելու… բայց տարիներ անց նրանց բաժանումը
Ես միշտ հավատացել էի, որ հարսանիքը միայն շքեղ սրահը, սպիտակ զգեստը կամ բարձր երաժշտությունը
Այդ երեկոն սկսվեց սովորականից էլ հանգիստ։ Ես աշխատում էի քաղաքի ամենաշքեղ ռեստորաններից մեկում, որտեղ
Սեղանի վերևում կախված ջահի բյուրեղները դանդաղ զրնգում էին, երբ ես նստած էի որդուս՝ Արամի
Այդ գիշեր ես նստած էի շքեղ մեքենայի մեջ և ձեռքիս մեջ պահում էի փոքրիկ
🌦️ Մայիսի վերջին օրերը Երևանում և հանրապետության տարբեր շրջաններում խոստանում են լինել փոփոխական, երբեմն
Փոքրիկ աղջիկը բեմ բարձրացավ մանուշակագույն տուփը ձեռքերում՝ չիմանալով, որ այդ երեկոն իր կյանքի ամենահանգիստ,
Քարե հատակին բարձրակրունկների մեղմ ձայները խլանում էին թանկարժեք ոսկերչական սրահի խաղաղ լռության մեջ։ Առաստաղից