Վերջին օրերին լայն քննարկման թեմա դարձավ այն տեսանյութը, որտեղ ներկայացվում է Արամ Ասատրյանի ընտանիքի կողմից հարսիկի ջերմ ու սրտառուչ դիմավորումը օդանավակայանում։ Թեև տեսանյութը կարճ էր, այն մտնում էր մարդկանց սրտերը իր անկեղծությամբ, ընտանեկան ջերմությամբ և ընտանիքի հանդեպ ունեցած հարգանքով։ Սակայն հետաքրքիրն այն է, որ տեսանյութը չի սահմանափակվում միայն դիմավորման խնդրով․ այն շատ ավելի լայն պատկեր է ստեղծում՝ ներկայացնելով Արամ Ասատրյանի ընտանիքի կերպարը, նրանց միասնության ուժը, փոխադարձ սերն ու ավանդական արժեքները։
Արամ Ասատրյանը հայ երաժշտության ամենասիրված ու հարազատ դեմքերից մեկն էր։ Նրա երգերը ոչ միայն հանդիսանացան հայկական ռաբիզի խորհրդանիշ, այլև դարձան սերունդների հիշողության մի մասը։ Սակայն ամենակարևորը՝ Արամ Ասատրյանի ընտանիքը միշտ եղել է հասարակության աչքում որպես օրինակելի հայկական ընտանիք՝ համեստ, աշխատասեր, միավորված և շատ ջերմ։
Նրան կորցնելուց հետո ընտանիքը շարունակեց պահպանել այդ կերպարը․ որդիները՝ Տիգրանն ու մյուսները, իրենց կյանքով ու գործունեությամբ միշտ ցույց են տվել, որ ընտանիքի արժեքները իրենց համար առաջնային են։ Նրանք հաճախ են հայտնվում մամուլում ոչ միայն իրենց ստեղծագործություններով կամ միջոցառումներով, այլև ընտանեկան համերաշխությամբ ու սերտ հարաբերություններով։
վերջին տարիների կենտրոնական կլեցնող իրադարձություններից մեկն է։ Նա և իր ընտրյալը՝ Աննա, նշանվել են դեռ 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։ Այդ օրվանից սկսած, իրենց սիրո ճանապարհը դարձավ երազանք՝ նշանադրությամբ, ընտանեկան երեկոներով և սպասմամբ՝ մեծ օրվան՝ հարսանիքի համար։
Արամ Ասատրյանի ընտանիքի կյանքը միայն պաշտոնական միջոցառումներ չէ։ Նրանք սիրում են ժամանակ անցկացնել միասին, ընտանիքի անդամներով կիսվել ուրախություններով և հիշողություններով։ Երբեմն նրանք հանգստանում են հանգստյան օրերին՝ ընտանեկան հավաքներով, նաև ԱՄՆ-ում, որտեղ բնակվում են մի շարք ընտանիքի անդամներ։
Քանի որ Արամ Ասատրյանի որդիներից մի քանիսը տեղափոխվել են ԱՄՆ դեռ վաղ տարիներից, նրանց ընտանիքը հաճախ իրենց մեծ և փոքր հանդիպումները շարունակում է այնտեղ։ Այդ հանդիպումներն ամեն անգամ լի են երաժշտությամբ, պատմություններով, և իհարկե, նոր սերնդի հետ կապված միջոցառումներով։
Այս տարվա աշնանը՝ 2025 թվականի աշնանը, կրտսեր Արամը ժամանել է Հայաստան՝ իր հարսանիք կազմակերպելու նպատակով։ Նրա հորեղբայրը՝ հայտնի երգիչ Արտաշ Ասատրյանը, ուրախությամբ էր ողջունել նրան՝ շեշտելով ընտանեկան ավանդույթների ու միասնության կարևորությունը այդ պահին։
Համացանցում նաև տարածվել են կադրեր կրտսեր Արամի հարսանեկան երեկոյից, որտեղ երևում էր, թե ինչպես էր ընտանիքը մասնակցում նախաամուսնական տարբեր արարողություններին՝ ցույց տալով նրանց հարգանքը, սերն ու ուրախությունը այդ նոր փուլում։
Սոցիալական ցանցերում ու հրապարակումներում տարածված կադրերը ցույց են տալիս, որ ոչ միայն ընտանիքը, այլև ընկերները, հարազատները մեծ ուրախությամբ են արձագանքել այս իրադարձությանը։ Նրանց կարծիքով, այս միավորումքը ոչ միայն էական նոր էջ է բացում Արամ Ասատրյանի գերդաստանի պատմության մեջ, այլև յուրօրինակ խորհրդանշական հատված է՝ ցույց տալով մի ընտանիք, որը շարունակում է կյանքի երջանիկ շրջանները միասին անցկացնել։
Կրտսեր Արամն ու Աննան չեն ծանոթացել ո՛չ հանդիսավոր իրադարձության ժամանակ, ո՛չ էլ սոցցանցերի միջոցով։ Ըստ նրանց մտերիմների՝ հանդիպումը եղել է շատ բնական՝ ընկերական հավաքի ժամանակ, որտեղ երկուսն էլ ընդամենը հյուր էին։
Աննան սկզբում անգամ չգիտեր, որ խոսում է Արամ Ասատրյանի թոռան հետ։ Նրա համար Արամը պարզապես մի չպարծեցող, համեստ ու ազնիվ տղա էր։ Իսկ Արամին դուր էր գալիս, որ Աննան իրեն չի վերաբերվում որպես “հայտնի մարդու ժառանգ”։
Այդ պահից սկսվեց մի պատմություն, որը ոչ մի աղմուկով չէր ձևավորվել՝ միայն պարզ, բայց ուժեղ զգացմունքներով։
