Երբ առաջին անգամ լսեցի, որ ինձ առաջարկում են նկարահանվել այս դերում, մի պահ լռեցի։ Անունը՝ Pepper, արդեն իսկ տարօրինակ էր հնչում։ Իսկ հետո, երբ սկսեցի կարդալ կերպարի մասին, ներսումս մի սառնություն անցավ․ կնոջ կերպար, որը շատերի աչքում խենթ ու մոռացված է, ծանր հիվանդությամբ, անցյալում էլ՝ սարսափելի մեղքով։ Շատերը կասեին՝ «չեմ ուզում նման դերում երևալ», բայց ես ուրիշ կերպ մտածեցի։ 🤍
Այո, դժվար էր։ Պետք է գլուխս ամբողջովին սափրեի, երկար ժամեր դիմահարդարման սենյակում նստեի, ու ամեն օր անցնեի փոփոխությունների միջով։ Շատերի համար դա պարզապես դերասանական տեխնիկա է։ Բայց ինձ համար դա ճանապարհ դարձավ՝ դեպի ուրիշ աշխարհ, դեպի ուրիշ մարդու կյանք։ Ես չէի ուզում միայն խաղալ Pepper-ին։ Ես ուզում էի դերը հասկանալ որ իմն է։
Երբ նստած էի դիմահարդարման սենյակում, հաճախ մտածում էի․ մենք բոլորս ինչքա՞ն հաճախ դատում ենք մարդկանց արտաքինով։ Տեսնում ենք ուրիշի հիվանդությունը, խեղվածությունը, կամ մի սխալ քայլը՝ ու արդեն խաչ ենք քաշում նրա վրա։ Բայց կյանքը երբեք այդքան պարզ չէ։ Յուրաքանչյուր պատմության մեջ կա մի բան, որ մեզ չի պատմվել։
Pepper-ի մասին պատմությունը ցավոտ է։ Նա ունեցել է դժվար մանկություն, ծանր փորձություններ, սխալներ, որոնք փոխեցին նրա կյանքը։ Բայց ես փորձեցի նրան ոչ թե որպես հանցագործ, այլ որպես մարդ տեսնել։ Որպես մեկը, ով իր ներսում նույնպես կարոտում էր սեր ու ջերմություն։
Երբ նկարահանվում էի, շատ հաճախ ինքս ինձ հարց էի տալիս․ իսկ եթե Pepper-ը հնարավորություն ունենար նորից սկսել, արդյո՞ք նա կդառնար նույնը։ Մենք բոլորս սխալվում ենք։ Ուրիշների սխալները տեսնելը հեշտ է, բայց սեփականները՝ ընդունելը՝ շատ ավելի դժվար։
Դերասան լինելը միայն գեղեցիկ դերեր խաղալը չէ։ Երբեմն դու պետք է քայլես այնտեղ, ուր մյուսները չեն ուզում նայել։ Հենց այդտեղ ես հասկանում՝ որքան կարևոր է բարությունը։ Որովհետև եթե դու չկարողանաս ներել, չկարողանաս փորձել, հասկանալ ամենամութ կերպարին ինչպե՞ս կարող ես ասել, որ դերասան ես։
Ինձ համար այս դերը փորձություն էր։ Ոչ միայն ֆիզիկապես, այլև հոգեպես։ Ես սովորեցի, որ փոխվելը՝ նույնիսկ ամենածանր ձևերով, կարող է բացել սիրտդ ուրիշների հանդեպ։ Մարդկային արժեքները միշտ նույնն են՝ կարեկցանք, ներում, վստահություն։ Pepper-ը հենց դա սովորեցրեց ինձ։
Եվ ամեն անգամ, երբ դուրս էի գալիս նկարահանման հրապարակից ու հայելու մեջ նորից տեսնում էի ինքս ինձ, մտածում էի․ ինչքան տարբեր են մարդիկ։ Մենք կարող ենք լինել գեղեցիկ, հաջողակ, սիրելի՝ արտաքինով։ Բայց իրական արժեքը ուրիշ տեղ է։ Այն պահերին, երբ դու կանգնում ես ուրիշի ցավի առաջ ու չես դատում։ Երբ փորձես սիրել այն մեկին, ում աշխարհը վաղուց մոռացել է։
Ինձ համար այս պատմությունը դարձավ հիշեցում, որ յուրաքանչյուր մարդ արժանի է երկրորդ հնարավորության։ Իսկ ես, որպես դերասան, որպես մարդ, պիտի չվախենամ դժվար ճանապարհներից։ Որովհետև միայն այդպես ես բացահայտում իրական գեղեցկությունը։
Այսօր էլ, երբ հիշում եմ Pepper-ին, չեմ տեսնում միայն սարսափելի պատմությունը։ Ես տեսնում եմ մի կերպար, որը ինձ սովորեցրեց կարեկցանք ու ներողամտություն։ Եվ եթե անգամ մեկ դիտող, մեկ մարդ նստեց ու մտածեց՝ «հնարավոր է, որ յուրաքանչյուրի մեջ մի լույս էլ կա», ուրեմն իմ աշխատանքը արժեք ուներ։
Եվ վերջում ես ուզում եմ ասել՝ մենք բոլորս ունենք մեր Pepper-ը։ Մեր ներսում կամ կողքին կա մի պատմություն, որին մենք վախենում ենք մոտենալ։ Բայց եթե համարձակվենք նայել նրա աչքերին ու փորձենք հասկանալ, մենք կտեսնենք ոչ թե միայն խավար, այլև՝ սեր փնտրող հոգի։
