Էդգար Պետրոսյանը մեր անմահացած զինվորներից է: Նրա կյանքի ուղին ընդհատվել է զինծառայության ժամանակ մեկնարկած պшտերազմի պատճառով: Էդգարն իսկզբանե իր զինծառայությունն անց էր կացնում Գորիսում:
Սակայն մեկնարկած պատերազմը պատճառ է դառնում, որ երիտասարդին մարտական առաջադրանքով ուղարկեն Ջաբրայիլ: Այստեղ էլ հերոսանում է Էդգարը՝ անավարտ թողնելով իր բազում նպատակներն ու երազանքները:
Էդգարի և ընկերների գործողությունները պшտերազմի օրերին հիացմունքի ու հպարտության են արժանի: Նա իր զինընկերների հետ հայտնվում է շրջшփшկման մեջ, բայց գրագետ ու ճիշտ գործողությունների շնորհիվ խումբը կարողանում է հաջողությամբ դուրս գալ շրջшփшկումից:
Սակայն նրանց խումբը դարձյալ Քուբաթլու է վերադառնում ու հոկտեմբերի հինգին հայտնվում հակառակորդի դիտակետում: Էդգարն ու ընկերները հայտնվում են անоդաչու սարքի թիրшխում: Անоդաչու սարքի հшրվшծից էլ անմահանում է խիզախ զինվորը:
Նա ծնողների հետ հեռախոսազրույցների ժամանակ խոստացել է, որ վերադառնալիս բազմաթիվ պատմություններ է պատմելու, որոնք եղել են այս ընթացքում: Ցավոք, անկատար է մնում նաև այդ ցանկությունը:
