Մկրտիչ Արզումանյանը, ում հայ հանդիսատեսը սիրեց իր անկրկնելի կերպարներով, տարիներ առաջ նոր մարտահրավեր ընդունեց՝ դուրս գալով հայ բեմից և փորձելով ուժերը ռուսական հումորային բեմերում։❤️🎭

Չնայած լեզվի և մշակույթի տարբերություններին, նրա ստեղծած պարզ, բայց կենդանի կերպարը հաջողությամբ գրավեց ռուս հանդիսատեսի սրտերը։ Նա կարողացավ փոխանցել նույն անմիջականությունը և հումորը, ինչը տարիներ շարունակ նրան դարձրել էր սիրված Հայաստանյան բեմում։ Այս կերպարը դարձավ Մկրտիչի այցեքարտը՝ ցույց տալով, որ անկեղծ հումորը սահմաններ չունի։

Հայաստանի հանդիսատեսին Մկրտիչ Արզումանյանը հայտնի է իր հումորային կերպարներով, բայց քչերը գիտեն, որ տարիներ առաջ նա վճռական քայլ արեց՝ փորձելով ուժերը ռուսական բեմում։ Այն ժամանակ, երբ Հայաստանում նկարահանվում էր «Կարգին Հաղորդման» վերջին եթերաշրջանը, Մկրտիչը առաջարկ ստացավ մեկնել Մոսկվա՝ մասնակցելու հումորային ներկայացման նկարահանումներին։ Թիմը երկար չէր մտածել․ հայ դերասանի անմիջականությունն ու կենդանի խաղը գերել էին նույնիսկ ամենախիստ ռուսական պրոդյուսերներին։

Սկզբում Մկրտիչը դժվարությամբ էր ադապտացվում ռուսական հումորի հետ։ Նրա բեմադրած կերպարը՝ հասարակ և միամիտ հարևան, առաջին փորձին կարծես չաշխատեց։ Բայց հենց երկրորդ անգամ նա որոշեց թողնել գրեթե բոլոր սցենարային սահմանները և խաղալ այնպես, 🎞️ ինչպես խաղում էր Հայաստանում։ 🤪
🎭 Նրա կերպարը՝ հումորով, անսպասելի ռեակցիաներով ու կատակներով, մի քանի փորձից հետո դարձավ ներկայացման գլխավոր հենասյուներից մեկը։ Մկրտիչը պատմում է, որ հենց այդ կերպարը դարձավ իր այցեքարտերից մեկը ռուսական բեմում, և շատերը նրան հիշում էին հենց այդ պարզունակ, բայց սիրելի կերպարով։

Նա հիշում է, որ ամենադժվարը ռուսերենով տեքստերը կենդանի մատուցելն էր, քանի որ լեզվի մեջ կա ինտոնացիայի յուրահատկություն, որն անհրաժեշտ էր պահպանել հանդիսատեսին ծիծաղեցնելու համար։ Սկզբում ռուս հանդիսատեսի ծիծաղը ուշ էր գալիս, և Մկրտիչը մտածում էր, որ չի կարողանում ճիշտ հասնել նրանց։
Սակայն մի քանի շաբաթ անց նա արդեն իսկ հաղթահարեց այդ խոչընդոտը։ Նա սկսեց հանդիսատեսին ճանաչել նույնիսկ հայացքով․ մի կին, որը միշտ առաջին շարքում էր նստում, Մկրտիչի ամեն բառին արձագանքում էր բարձր ծիծաղով, և դերասանը խոստովանում է, որ ամեն անգամ նրա աչքերին նայելով էր հասկանում՝ աշխատո՞ւմ է կատակն, թե ոչ։ 🎯👀😊

Շատ շուտով նրան սկսեցին հրավիրել այլ նախագծերի համար։ Նա հնարավորություն ստացավ խաղալ նաև սիթքոմներում և մասնակցել ռուսական երեկոյան հումորային շոուներին՝ իր կերպարը տեղափոխելով տարբեր հարթակներ։ Սակայն Մկրտիչը միշտ ասում է, որ ամենակարևորը հանդիսատեսի հետ կենդանի կապն է․ թե՛ Հայաստանում, թե՛ Ռուսաստանում նա իր հանդիսատեսի հետ աշխատում է ինչպես ընկերոջ հետ, լսում է նրանց, և հասկանում՝ ինչ է պետք մարդկանց՝ ժպտալու համար։
Մոսկվայում անցկացրած տարիները նրան սովորեցրին համբերություն և նոր լեզվով հումոր ստեղծելու հնարքը։ Նույնիսկ այսօր, վերադառնալով Հայաստան, նա շարունակում է այդ կերպարը տարբեր ձևերով օգտագործել հայկական սիթքոմներում և ելույթներում։ Հենց այդ կերպարն էլ դարձավ նրա այցեքարտերից մեկը, որը բացեց նրա առաջ նոր դռներ՝ հայ հանդիսատեսի սրտից մինչև ռուսական բեմի լույսերը։🎭